Όταν η Πάτρα περίμενε τους James,
τους Archive και τους Calexico.
Το Mojo Radio και ο Χρήστος Συρίμπεης και η εποχή που έβαλε την πόλη στον συναυλιακό χάρτη της Ελλάδας.
Υπήρξε μια εποχή, όχι και τόσο μακρινή,
που στην Πάτρα υπήρχε μια διαφορετική προσμονή.
Μια εποχή που δεν χρειαζόταν να ταξιδέψεις στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη για να δεις το αγαπημένο σου συγκρότημα. Αντίθετα, πολλές φορές συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο: άνθρωποι από όλη τη χώρα έπαιρναν τον δρόμο για την Πάτρα.
Πίσω από αυτή την αλλαγή δεν βρισκόταν κάποιος μεγάλος χορηγός, ούτε ένας θεσμικός φορέας. Βρισκόταν ένα εναλλακτικό ραδιόφωνο.
Το Mojo Radio 107.7.
Ξεκινώντας το 2001, το Mojo δεν
ήταν απλώς ένας μουσικός σταθμός.
Ήταν μια κοινότητα ανθρώπων που αγαπούσαν τη μουσική χωρίς στεγανά. Indie, rock, electronica, soul, world music, νέοι καλλιτέχνες και παραγωγοί που λειτουργούσαν περισσότερο από μεράκι παρά από εμπορική λογική.
Πολύ γρήγορα απέκτησε φανατικό κοινό και έγινε σημείο αναφοράς για όσους έψαχναν κάτι διαφορετικό από το συνηθισμένο ραδιοφωνικό τοπίο.
Από το ραδιόφωνο…
στις μεγαλύτερες συναυλίες που είχε δει η πόλη.
Το μεγάλο βήμα έγινε με τη
δημιουργία της Manifest by Mojo.
Εκεί που οι περισσότεροι έβλεπαν
μια επαρχιακή πόλη, οι άνθρωποι του Mojo είδαν μια ευκαιρία.
Άρχισαν να διοργανώνουν συναυλίες
και φεστιβάλ με καλλιτέχνες που μέχρι τότε έμοιαζαν αδιανόητοι για την Πάτρα.
Και ξαφνικά, η πόλη άρχισε να φιγουράρει στα προγράμματα ευρωπαϊκών περιοδειών.
Σύμφωνα με επίσημη αναφορά του ίδιου του Mojo Radio, μέσα στα χρόνια οι διοργανώσεις του φιλοξένησαν καλλιτέχνες όπως:
– James
– Archive
– Calexico
– Nouvelle Vague
– Parov Stelar
– Sivert Høyem
– The Tiger Lillies
– Dub Pistols
– Buena Vista Social Club
– Cesária Évora
– The Stranglers
– The Zombies
– Marc Almond
– Yann Tiersen
– Tonino Carotone
…αλλά και σημαντικά ονόματα της ελληνικής σκηνής, όπως ο Γιάννης Αγγελάκας, ο Παύλος Παυλίδης, ο Ψαραντώνης και οι Last Drive.
Αν υπάρχει μια χρονιά που συμβολίζει περισσότερο από κάθε άλλη την ακμή εκείνης της περιόδου, αυτή είναι το 2010.
Μέσα σε λίγους μήνες η Πάτρα υποδέχθηκε τους Archive στο Manifest Festival, ενώ λίγο αργότερα οι James πραγματοποίησαν μία από τις μεγαλύτερες συναυλίες που είχαν
γίνει ποτέ στην πόλη, στο γήπεδο του Απόλλωνα.
Λίγο νωρίτερα, το 2009, οι Calexico
είχαν εμφανιστεί στην Πάτρα σε μια sold out συναυλία που απέδειξε πως πλέον
η πόλη μπορούσε να υποστηρίξει μεγάλα διεθνή ονόματα και απαιτητικές παραγωγές.
Δεν ήταν απλώς μεμονωμένες επιτυχίες.
Ήταν η απόδειξη ότι η Πάτρα είχε πλέον καθιερωθεί ως σταθερός σταθμός στον συναυλιακό χάρτη της χώρας.
Τα Manifest Festivals.
Παράλληλα με τις μεμονωμένες συναυλίες, γεννήθηκαν και τα Manifest Festivals.
Στις σκηνές τους εμφανίστηκαν σημαντικοί εκπρόσωποι της ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής, όπως οι Last Drive,
η Monika, ο Φοίβος Δεληβοριάς, δίνοντας στην Πάτρα την αίσθηση ενός μικρού ευρωπαϊκού μουσικού φεστιβάλ.
Ίσως όμως η μεγαλύτερη επιτυχία του Mojo να μην ήταν τα μεγάλα ονόματα.
Ήταν ότι κατάφερε να δημιουργήσει μουσική κουλτούρα.
Οι καλλιτέχνες περνούσαν από τα στούντιο του σταθμού, έδιναν συνεντεύξεις, γνώριζαν τους παραγωγούς και το κοινό της πόλης.
Δημιουργήθηκαν σχέσεις εμπιστοσύνης
με μάνατζερ, εταιρείες παραγωγής και μουσικούς, με αποτέλεσμα η Πάτρα να θεωρείται πλέον ένας αξιόπιστος προορισμός για μεγάλες διοργανώσεις.
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ταξίδευαν από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη ή άλλες πόλεις μόνο και μόνο για να παρακολουθήσουν μια συναυλία στην Πάτρα.
Και σήμερα;
Τα χρόνια πέρασαν.
Η πόλη εξακολουθεί να φιλοξενεί αξιόλογες συναυλίες και υπάρχουν
χώροι που στηρίζουν σταθερά τη
ζωντανή μουσική.
Τα τελευταία χρόνια, το Frida αποτελεί έναν από τους βασικούς εκφραστές αυτής της προσπάθειας, φιλοξενώντας καλλιτέχνες από την ελληνική και
διεθνή εναλλακτική σκηνή.
Ωστόσο, δύσκολα μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι υπάρχει σήμερα ένας φορέας που να λειτουργεί με τη συνέπεια και τη συχνότητα που λειτούργησε το Mojo Radio και η Manifest by Mojo, φέρνοντας διαρκώς μεγάλα διεθνή ονόματα στην πόλη.
Ίσως αυτό να είναι και η μεγαλύτερη κληρονομιά του.
Όχι μόνο οι συναυλίες.
Αλλά η αίσθηση ότι η Πάτρα μπορούσε
να βρίσκεται στο επίκεντρο της μουσικής επικαιρότητας. Ότι δεν ήταν απαραίτητο να κοιτάζει πάντα προς την Αθήνα.
Για σχεδόν μία δεκαετία, η Πάτρα δεν περίμενε τις μεγάλες συναυλίες.
Τις δημιουργούσε.
Και όσοι έζησαν εκείνη την εποχή,
δύσκολα θα ξεχάσουν πως ένα μικρό εναλλακτικό ραδιόφωνο κατάφερε να αλλάξει τον μουσικό χάρτη μιας ολόκληρης πόλης.
