H αφορμή για το σχόλιο, μας δίνεται από μία παρέμβαση του γνωστού Πατρινού αρχιτέκτονα Εμμανουήλ Αμαριωτάκη. Ο οποίος κατά καιρούς με αιχμηρή «πένα» έχει στιγματίσει αρκετά από αυτά που συμβαίνουν στην πόλη σε σχέση με τα έργα, εκφράζοντας δημόσια την άποψή του. Προ ημερών αναφέρθηκε στα έργα της Γεροκωστοπούλου, τα οποία είναι σε εξέλιξη και γράφει ότι… έπαθε σοκ: Ένας δρόμος ξηλωμένος, ώριμα δέντρα κομμένα και η αίσθηση ότι επαναλαμβάνεται η ίδια συνταγή: κυβόλιθοι, τσιμέντο και μια εικόνα που απομακρύνει την πόλη από αυτό που έχει μεγαλύτερη ανάγκη, το πράσινο. Η Πάτρα έχει αποκτήσει μια εμμονή με τους κυβόλιθους. Κάθε παρέμβαση καταλήγει να μοιάζει με την προηγούμενη, λες και η αισθητική και η λειτουργία της πόλης εξαντλούνται σε ένα μπεζ δάπεδο. Οι ποδηλατόδρομοι είναι απαραίτητοι όταν αποτελούν μέρος ενός σοβαρού σχεδιασμού που κάνει πραγματικά τη μετακίνηση με ποδήλατο ασφαλή και χρήσιμη. Όταν εμφανίζονται αποσπασματικά, χωρίς συνέχεια και χωρίς συνολική στρατηγική, δύσκολα προσφέρουν ουσιαστικό αποτέλεσμα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, θυσιάζονται και δέντρα που χρειάστηκαν δεκαετίες για να μεγαλώσουν. Η σκιά τους, η δροσιά τους και η συμβολή τους στο μικροκλίμα της πόλης χάνονται μέσα σε λίγες ώρες. Ένα νέο δενδρύλλιο δεν αντικαθιστά ένα ώριμο δέντρο. Η σωστή μελέτη ξεκινά από τη διατήρηση όσων υπάρχουν και συνεχίζει με επιπλέον φύτευση. Αναρωτιέμαι πραγματικά ποιος εκπονεί και ποιος εγκρίνει αυτές τις μελέτες. Η Πάτρα αξίζει δημόσιους χώρους με ποιότητα, χαρακτήρα, περισσότερο πράσινο και πραγματική λειτουργικότητα. Αυτό που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια μοιάζει περισσότερο με επανάληψη της ίδιας συνταγής παρά με σύγχρονο αστικό σχεδιασμό. Η Πάτρα αξίζει αναπλάσεις με σεβασμό στην πόλη, στους κατοίκους της και στα δέντρα που ήδη έχει». Θα ήταν ενδιαφέρουσα μία απάντηση από την δημοτική Αρχή.
