Η Πάτρα έχασε. Και αυτή τη φορά από την Ηγουμενίτσα. Και ήδη στους επιχειρηματικούς κύκλους της πόλης οι συζητήσεις είναι έντονες. Και τα βέλη στρέφονται στην Δημοτική Αρχή. Η επιλογή της Ηγουμενίτσας ως βάσης υποστήριξης για τις δραστηριότητες των υδρογονανθράκων επανέφερε την Πάτρα στο προσκήνιο με το ερώτημα μήπως πληρώνει το τίμημα του κλίματος που έχει διαμορφωθεί απέναντι στις επενδύσεις! Δεν είναι η πρώτη φορά που το ακούμε αυτό! Θυμίζουμε την προ εβδομάδων συζήτηση για την κρουαζιέρα και την μαρίνα μέγκα γιοτ. Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι μια τόσο σημαντική επιχειρηματική απόφαση λαμβάνεται με ένα μόνο κριτήριο. Ωστόσο, οι επενδύσεις δεν αξιολογούν μόνο υποδομές, λιμάνια και γεωγραφική θέση. Αξιολογούν και το περιβάλλον μέσα στο οποίο καλούνται να δραστηριοποιηθούν. Αυτό μεταφέρουν στην «Πολιτεία» άνθρωποι της «αγοράς»! Το μήνυμα που εκπέμπει μια περιοχή έχει τη δική του βαρύτητα. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να έχει καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι η Πάτρα αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα ή ακόμη και αρνητικά τις μεγάλες επενδύσεις. Ευθύνεται γι αυτό ο Δήμαρχος Κώστας Πελετίδης; Ετσι υποστηρίζουν κάποιοι. Αυτή η εικόνα, ανεξάρτητα από τις προθέσεις όσων τη διαμορφώνουν, είναι εύλογο να δημιουργεί ερωτήματα σε κάθε επιχειρηματικό όμιλο που εξετάζει πού θα τοποθετήσει τα κεφάλαιά του. Η υπόθεση της Ηγουμενίτσας αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα: Τελικά τι θέλει η Πάτρα; Να διεκδικήσει μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις, να αξιοποιήσει τις δυνατότητες του λιμανιού της, να αναπτύξει τη μαρίνα, να ενισχύσει την κρουαζιέρα και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας ή αρκείται στο να βλέπει άλλες πόλεις να αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο;
