Έναν από τους ιστορικότερους υπαίθριους πολιτιστικούς χώρους της Πάτρας φιλοδοξεί να επαναφέρει στη ζωή ο Δήμος Πατρέων, μέσα από την πλήρη αναβάθμιση του Λαϊκού Θεάτρου της οδού Γερμανού. Το μικρό ανοιχτό θέατρο, που για δεκαετίες αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη θεατρική και πολιτιστική δραστηριότητα της πόλης, βρίσκεται σήμερα εγκαταλελειμμένο, όμως ο σχεδιασμός προβλέπει τη μετατροπή του σε έναν σύγχρονο χώρο πολιτισμού, με δυνατότητα φιλοξενίας θερινού κινηματογράφου, θεατρικών παραστάσεων, συναυλιών και μικρών εκδηλώσεων.
Η ακριβής χρονολογία κατασκευής του θεάτρου δεν έχει τεκμηριωθεί μέσα από επίσημα δημοτικά αρχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί. Ωστόσο, ιστορικές αναφορές και παλαιό φωτογραφικό υλικό το τοποθετούν χρονικά στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ή στις αρχές της δεκαετίας του 1960, περίοδο κατά την οποία δημιουργήθηκαν αρκετοί δημοτικοί χώροι πολιτισμού στις γειτονιές της Πάτρας.
Έργο του Άννινου
Σύμφωνα με μεταγενέστερες αναφορές, το θεατράκι αποτελεί έργο της δημοτικής αρχής του αείμνηστου δημάρχου Θεόδωρου Αννίνου, ενώ το 2013 πραγματοποιήθηκε η τελευταία σημαντική ανακαίνισή του, επί δημαρχίας Γιάννη Δημαρά.
Ο αρχικός σχεδιασμός του ακολουθούσε τη φιλοσοφία των υπαίθριων λαϊκών θεάτρων της εποχής. Διαμορφώθηκε ως ένας ανοιχτός χώρος με πέτρινες κερκίδες, υπερυψωμένη σκηνή και βασικούς βοηθητικούς χώρους, ώστε να φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις και πολιτιστικές δράσεις, κυρίως ερασιτεχνικών σχημάτων και τοπικών συλλόγων. Στόχος ήταν η αποκέντρωση της πολιτιστικής δραστηριότητας και η δημιουργία ενός χώρου εύκολα προσβάσιμου στους κατοίκους της Άνω Πόλης.
Κύτταρο πολιτισμού
Για πολλά χρόνια το Λαϊκό Θεατράκι αποτέλεσε ζωντανό κύτταρο πολιτισμού. Φιλοξένησε θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, σχολικές εκδηλώσεις και λαϊκά θεάματα, ενώ αποτέλεσε σημείο συνάντησης γενεών Πατρινών.
Η εικόνα αυτή άρχισε σταδιακά να αλλάζει, καθώς η έλλειψη συστηματικής συντήρησης οδήγησε στην εγκατάλειψη του χώρου. Σπασμένα καθίσματα, κατεστραμμένα παρασκήνια, φθαρμένες υποδομές και εκτεταμένοι βανδαλισμοί είχαν ως αποτέλεσμα το θέατρο να οδηγηθεί σε πλήρη απαξίωση, παραμένοντας ουσιαστικά ανενεργό από το 2017 και μετά.
Παρά την εγκατάλειψη, ο χώρος δεν έπαψε να έχει πολιτιστική παρουσία. Τα τελευταία χρόνια φιλοξενήθηκαν κατά διαστήματα θερινές κινηματογραφικές προβολές και εθελοντικές δράσεις καθαρισμού, γεγονός που κράτησε ζωντανή τη συζήτηση για την αξιοποίησή του.
Η αναγέννηση του χώρου
Σήμερα ο Δήμος Πατρέων επαναφέρει το έργο στις προτεραιότητές του, εντάσσοντάς το στον συνολικό σχεδιασμό της Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης. Η προβλεπόμενη παρέμβαση έχει συνολικό προϋπολογισμό 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, με χρηματοδότηση από το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης.
Παράλληλα, έχει προβλεφθεί η εκπόνηση της απαραίτητης τεχνικής μελέτης, η οποία θα καθορίσει το σύνολο των επεμβάσεων που απαιτούνται για την ασφαλή και λειτουργική επαναλειτουργία του χώρου. Το έργο βέβαια ακόμα είναι σε πρώιμη φάση, ωστόσο η πρόθεση της δημοτικής αρχής είναι δεδομένη.
Η νέα μορφή του θεάτρου θα διατηρεί τον υπαίθριο χαρακτήρα του, αλλά θα ενσωματώνει σύγχρονες προδιαγραφές λειτουργίας. Προβλέπονται νέες ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, αναβάθμιση του φωτισμού και του ηχητικού εξοπλισμού, παρεμβάσεις προσβασιμότητας για άτομα με αναπηρία, αποκατάσταση των κερκίδων και της σκηνής, καθώς και διαμόρφωση του χώρου ώστε να μπορεί να φιλοξενεί θερινό κινηματογράφο, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και άλλες πολιτιστικές δράσεις μικρής κλίμακας.
Με σεβασμό στην ιστορία του
Οι επεμβάσεις θα πραγματοποιηθούν με σεβασμό στα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του θεάτρου, ώστε να διατηρηθεί η ιστορική του ταυτότητα.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, μετά την ολοκλήρωση της ανακαίνισης, το Λαϊκό Θεατράκι θα ενταχθεί στη λειτουργία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου, αποτελώντας έναν ακόμη ζωντανό πολιτιστικό πυρήνα στο ιστορικό κέντρο της Πάτρας.
Η επαναλειτουργία του εκτιμάται ότι θα αναβαθμίσει συνολικά την Άνω Πόλη, θα ενισχύσει την πολιτιστική ζωή της περιοχής και θα αποδώσει στους πολίτες έναν δημόσιο χώρο που για δεκαετίες συνδέθηκε με τη θεατρική δημιουργία και την κοινωνική ζωή της πόλης.
